Ostre zapalenie trzustki (OZT) to stan zapalny o potencjalnie bardzo ciężkim i dynamicznym przebiegu, wynikający z przedwczesnej aktywacji enzymów trzustkowych. Wczesna identyfikacja etiologii choroby oraz wstępna ocena jej ciężkości są kluczowe dla wdrożenia odpowiedniego postępowania i poprawy rokowania pacjenta.
Ponad 70% wszystkich przypadków OZT jest spowodowanych przez dwie główne przyczyny: kamicę żółciową (zwłaszcza obecność drobnych złogów, które mogą zablokować wspólne ujście dróg żółciowych i przewodu trzustkowego) oraz nadużywanie alkoholu.
Klasyczny obraz kliniczny obejmuje:
Silny, nagły ból w nadbrzuszu o charakterze opasującym, często promieniujący do grzbietu.
Ból nasilający się w pozycji leżącej.
Nudności i uporczywe wymioty, które mogą być dominującym objawem.
Rozpoznanie OZT opiera się na spełnieniu co najmniej 2 z 3 poniższych kryteriów:
Charakterystyczny ból brzucha.
Wzrost aktywności lipazy lub amylazy w surowicy co najmniej 3-krotnie powyżej górnej granicy normy.
Typowy obraz OZT w badaniach obrazowych (KT, USG).
W diagnostyce laboratoryjnej lipaza jest enzymem o wyższej czułości i jej podwyższony poziom utrzymuje się dłużej niż w przypadku amylazy, co czyni ją preferowanym markerem. Należy jednak pamiętać o kluczowym wniosku klinicznym: stężenie enzymów trzustkowych nie ma żadnego znaczenia rokowniczego i nie koreluje z ciężkością choroby. Należy podkreślić, że łagodne OZT może przebiegać z bardzo wysokimi poziomami enzymów, podczas gdy ciężka, martwicza postać choroby może prezentować wartości prawidłowe lub tylko nieznacznie podwyższone.
Ocena ciężkości OZT, zwłaszcza w pierwszych dniach od wystąpienia objawów, jest niezwykle trudna, a przebieg choroby bywa bardzo dynamiczny. Badania obrazowe odgrywają w tym procesie odmienne, ale uzupełniające się role:
USG jamy brzusznej: Jest badaniem obowiązkowym u każdego pacjenta z OZT w celu oceny etiologii, a przede wszystkim poszukiwania kamicy żółciowej jako potencjalnej przyczyny.
Tomografia komputerowa (KT) z kontrastem: Nie jest badaniem rutynowym w każdym przypadku OZT. Jej główną rolą jest ocena powikłań, takich jak martwica trzustki, w cięższych lub niejasnych diagnostycznie przypadkach. Optymalny czas na wykonanie KT w celu oceny martwicy to 5-7 doba od początku objawów.
Pierwsze 24 godziny leczenia są kluczowe dla dalszego przebiegu choroby. Postępowanie w tym czasie opiera się na kilku filarach:
Agresywna resuscytacja płynowa: Prawidłowe nawodnienie zmniejsza ryzyko rozwoju powikłań i niewydolności wielonarządowej.
Skuteczna kontrola bólu: Zastosowanie leków przeciwbólowych, w tym w razie konieczności opioidów.
Leczenie przeciwwymiotne: Poprawa komfortu pacjenta i zapobieganie odwodnieniu.
Wczesne żywienie doustne: Wbrew dawnym zaleceniom, wczesne włączanie żywienia doustnego (gdy tylko jest tolerowane) poprawia rokowanie, nawet w ciężkich postaciach OZT.
Po szczegółowym omówieniu czterech kluczowych jednostek chorobowych, następna sekcja zestawi je ze sobą w celu ułatwienia praktycznej diagnostyki różnicowej w warunkach ostrego dyżuru.